مجلس هفتم تمام شد به حس این پرنده مردنی خوب نگاه کنید دو لنگ نازک اش  در هوا مانده است و به گمان من که عاقبت کار هم نتوانست حق خود از گنده پرنده های محل بگیرد . حالا هزاری شما به به و چه چه کنید و بگویید همین که میدان  را ترک نکرده هنر است…همین که مقاومت می کند هنر است.  همین که…اما نتیجه چه؟ نتیجه، پیروزی همانها است که لقمه از گلوی ریز ما بیرون کشیدند و تا انتها بلعیدند. درست تا پایان عمرشان با طمانینه ایستادند بالای سر ما و ما دو لنگ نازکمان شکست زیر پروبال شان…بعد جماعتی هورا کشیدند و گفتند خوب است که لنگت شکست حداقل نامت بر سرزبان ها افتاد و این هم جور دیگری لنگ شکستن بود…..
حالا در حاشیه با لنگ شکسته نظاره می کنیم که دو پرنده  فربه، نان دیگران بریده و بین خود قسمت می کنند. و رسانه ها از گوشه و کنار مدام هورا می کشند برای لاریجانی  و درست از فردای همان روزی که استعفا داد تا همین  امروز بخش اعظم توان رسانه های اصلاح طلب حتی مصروف این شد تا  ثابت شود که لاریجانی بر حداد ارجح تر است و چه و چه….غافل از اینکه این خود جور دیگری لنگ شکستن است…
مطلبی نوشتم تحت عنوان پایان یک مجلس پشیمان و برای اعتماد ملی فرستادم. محورش طرح های استیضاحی هست که در مجلس هفتم شکل گرفت و بعد نمایندگان یکی یکی پشیمان شدند و امضا پس گرفتند و بعد همان وزیر توسط خود دولت برکنار شد . مطلب را که فرستادم یادم آمد این مجلس در برابر دولت و خودی ها فقط پشیمان بود و زود زیر قسم هایش می زد و برگ استیضاح پس می گرفت در مورد دیگران و غیر خودی ها اما نه تنها پشیمان نبود که سنگ تمام هم گذاشت برای هرچه تمام تر زدن!
مادرم می گفت :
مگه مجلس ششم چه تاجی به سرت زده که حالا نگرانی مجلس هفتم تاج خار بگذاره روی سرت؟
این روزها گردن درد دارم .درد. شاید کمتر بنویسم.
در ضمن لینک های لیست ستون دماسنج ام در اعتماد ملی به دلیل ایراد فنی سایت روزنامه خالی است . اما پی دی ف آن موجود است . قابل توجه دوستانم در خبرگزاری فارس که مبادا  در راستای حمله به یک قلم به دست مزدور دوباره به خطا افتند .