۱۰ نظر برای “در بی بی سی: از ایران به جای مرگ بر آمریکا فریاد مرگ بر دیکتاتور بلند شد”

1. آرش ۱۳م آبان ۱۳۸۸ ، ۳:۱۰ ب.ظ
   

   درس های ۱۳ آبان ۸۸:

   برای رژیم:

   مردم برای چندمین بار با صدای بلند و بطور گسترده فریاد زدند دولت کودتا و حکومت ولایت فقیه را نمی خواهند. علیرغم لشکرکشی بی سابقه خامنه ای، حکومت نظامی اعلام نشده و روش های فاشیستی سرکوبگرانه؛ مردم اراده پولادین خود را برای پایان دادن هر چه زودتر به حکومت جهل و جنون و جنایت نشان دادند. این رستاخیز را پایانی نیست… پایانی نیست… پایانی نیست… جز با تمکین رژیم در برابر اراده ملت به پا خاسته.

   حال تا فرصت تظاهرات دیگر شاید سران حکومت قدری فکر کنند، شاید عقلانیتی نشان دهند و به این نتیجه برسند که خیر همه در آن است که به مصالحه با مردم تن دهند.

   برای جنبش سبز:

   ۱) سازماندهی سازماندهی سازمان دهی

   در هر فرصت تظاهرات، برای سناریوهای ممکن باید طرح و برنامه داشت. مثلا امروز از صبح زود وقتی مشاهده شد که در میدان هفت تیر و مسیر کریم خان نیرو متمرکز کرده اند و خیایان های اطراف سفارت سابق آمریکا را محاصره کرده اند، می بایست برنامه جایگزین (پلن B) پیش بینی شده به اجرا گذاشته می شد.

   برای مثال:
   - تمرکز تظاهرات در چند نقطه دیگر خارج از تمرکز نیروهای رژیم اما نسبتا نزدیک،

   -بستن مسیر خودروهای رژیم به این نقاط… با ایجاد ترافیک مصنوعی

   - بعد وصل تدریجی این نقاط تجمع به یکدیگر توسط مردم در طول روز .
   (کار کارشناسی لازم دارد)

   ۲) دیپلماسی خارجی فعال

   سرانجام رهبران جنبش به این نتیجه خواهند رسید که برای رویارویی با این آدم خواران وحشی، باید همدردی و همدلی مردم دنیا با جنبش سبز را به حمایت فعال دولت هایشان تبدیل کرد. برای هزینه کمتر و پیروزی زودتر باید از خارج به رژیم فشار گذاشت. شترسواری دلادلا نمیشه. رژیم ولایت فقیه از هر ( به قول خودشان) کافر و کمونیستی و نجسی وسایل سرکوب و مستشار می گیرد، حال ما از ملت های جهان که با ما هستند هیچ استفاده ای نمی کنیم.

2. محمود ۱۳م آبان ۱۳۸۸ ، ۷:۲۹ ب.ظ
   

   هر روزی مثل ۱۳ آبان تیشه ای است به ریشه این رژیم نامشروع. و یاد آقایون میندازه که این تو بمیری از اون تو بمیری ها نیست. کم کم سست میشن. گذشت روزگاری که یه بسیج هر دهه یک باتوم میزد و سالها مواجب میگرفت. این مردم از جونشون گذشتند. جایی نمیرن. هر چند گاهی سر از خفا در میارن فقط که یاد آقایون بندازند کابوسشون هنوز تموم نشده. ببینیم کی زودتر از پا میوفته؟ من میگم رژیم. تاریخ میگه رژیم.

3. Ali ۱۴م آبان ۱۳۸۸ ، ۵:۲۱ ق.ظ
   

   Hi Masieh
   Thanks for your great attitude.i have really enjoyed your background describtion.

4. آرش ۱۴م آبان ۱۳۸۸ ، ۱۲:۳۷ ب.ظ
   

   رئیس جمهور موسوی: تشکیل کابینه، رهبران احزاب: تشکیل کنگره ملی؛ خیلی زودتر از آنچه فکر می کنیم دستگاه اداری کشور از هم خواهد پاشید.

5. بامداد ۱۴م آبان ۱۳۸۸ ، ۷:۱۲ ب.ظ
   

   سلام،
   این بار برای مادرمان بنویس. بگو که دخترت در دل همه ماایرانیان زنده است. بگو که ندایت نیازی به سنگ ندارد.
   بگو که بگذار سنگدلان سنگش را بشکنند از دست آنها فقط همین بر می آید ولی هیچ وقت نمی توانند یاد و نام عزیزت را از دل مردم پاک کنند.

6. شباویز ۱۵م آبان ۱۳۸۸ ، ۲:۱۲ ق.ظ
   

   سلام مسیح نازنین

   چهارشنبه خیابان های تهران شاید از سبزها لبریز نشد، شاید نگذاشتند صدای مان رسا شود و فریادمان، مسند سست حکومت شان را بلرزه درآورد؛ اما در این روز خیابان های پایتخت ایران لبریز ترس و اضطراب حکومتی ددمنش و سرکوبگر شد که مستی قدرت را سبزان این کهن دیار از سرش بدر کرده اند و خواب راحت را از چشمان ناپاکش ربوده اند.

   نمی دانید که چقدر خرسند و شاد گشتم این انبوه نیروهای امنیتی را در تمامی اضلاع چهارراه های دور و نزدیک خیابان تخت جمشید و بیست و پنج شهریور دیدم. این کثرت موضع گیری یعنی ترس از نزدیکی فرجام تلخ دیکتاتوری که نقشش را سبزان این کهن دیار، زیرپای لگدمال نمودند. اما این طعم شیرین شهد پیروزی با خبر شهادت دختر جوانی به تلخکامی بدل گردید و زهرتر آنکه بدلیل عدم خبررسانی؛ کسی از آن مطلع نگشت و دژخیمان سپاه، جسد بیجانش را ترک موتورهاشان بردند. اما من دور نمی بینم سقوط تباهی و نکبت سیاهی را.

   دوست عزیز، نیروهای امنیتی و نظامی شاید کارکشته تر شده باشند، اما خبر موثق دارم از بخشنامه ای که به افسران نیروی انتظامی مژده می دهد، چنانچه بتوانند نفرات بیشتری را سرکوب نمایند و نیک تر آنکه دستگیر کنند، پاداش این خوش خدمتی ارتقاء درجه ای خواهد بود که می بایست چهارسال چشم انتظارش باشند پس بی جهت نیست که ستوان یکم ابراهیمی با آن قساوت و سبوعیت باتوم را بر گیجگاه آن دختر جوان می نشاند.

   پایدار باشید و همچنان سبز و سرافراز

7. الف. ف ۱۵م آبان ۱۳۸۸ ، ۳:۴۱ ق.ظ
   

   من نوشتن تان را دوست دارم. گفتم برای تقدیر از همه ی این سالها، لینک یادداشتی از خودم را بگذارم که شما هم…

   http://news.gooya.com/politics/archives/2009/11/095890.php
   ////////////////////////////////////////
   کلمه به کلمه ات را دوست داشتم. کلمه ها نفس نفس می زدند و انگار داشتند فرار می کردند ….

8. خاشاک ۱۵م آبان ۱۳۸۸ ، ۲:۱۴ ب.ظ
   

   باز هم حماسه

   باز هم افتخار

   باز هم سربلندی مردم

   باز هم فریاد مرگ بر دیکتاتور

   باز هم ترس حاکمان مستبد

   اگر ترس بر حاکمان چیره نبود و اجازه تجمع مسالمت آمیز به مردم می دادند شاهد آن بودیم که حماسه ای بزگتر از حماسه روز قدس بوقوع می پیوست. از همان ساعت اولیه تجمع هزاران نفری خود جوش مردم، بجان مردم افتادند و بر پیر و جوان رحم نکردند…..

9. جمشید ۱۶م آبان ۱۳۸۸ ، ۱۲:۱۱ ب.ظ
   

   با درود به خاله
   من در باره امپریالیسم همان هوادار ساده حزب توده ایران هستم که با تعجب به همه ادم ها می نگرم که نظرشان نسبت به امپریالیسم تغییر کرد. خوب دنیاست دیگر . ادم تغییر می کند. باور بفرمایید که نظرانت مکارکس و لنین نسبت به امپریالیسم همانی است که سال ها ان را می شناسم و دانشمندان حزب توده ایران در قربانگاه انان به دار اویخته شده و یا به وسیله سیا و انگلستان به رگبار بسته شدند. محمد پور هر مزان مترجم مجموعه آثار لنین هم در سال ۶۷ به مرگ محکوم شد تا سرمایه داران نوکیسه ایران کاسه لیسی کنند. من سنتی باقی ماندم و ارزو هایم را در حزب توده ایران می بینم و هر کی با کشورم ایران بجنگد چشم هایش را خواهم بست و برایش ارزوی روش درست می نمایم. من امپریالیسم را عامل اصلی فقر و تیره روزی مردم می بینم و اکنون هم اناننذ که مذاهب را بهترین راه برای مبارزه با کمونیست ها در دستور قرار دادند ولی مسلمانان شریف و مسیحیان شریف و بودائییان شریف و و… دیگر فریب این غارتگران بین المللی را نخواهند خورد. گرچه سیزده ابان ها وسیله ترقی سرمایه داران انگلی بازار تهران شده است.ما مبارزه را برای هم میهنان شرح داده و می دهیم که امپریالیسم عامل فقر و فریب و نابودی کره خاکیست . باید همه باهم بر علیه سرمایه داری جهانی متحد شویم. در ارزوی روزی که شهدای جنگ کشورم را در یاد ها باقی ببینم و مبارزه مردم سمت و سوی درست بگیرد و مردم فر هیختگان و روز نامه نگاران ازادی داشته باشند تا امثال من هم بتوانند در کنار انان راه درست مبارزه بر علیه بی عدالتی ها را یاد بگیرند. زنده باد یاد و خاطره شهدای هشت سال جنگ بی امان و یاد شهدای راه ازادی

10. جمشید ۲۰م آبان ۱۳۸۸ ، ۸:۵۲ ق.ظ
    

    با درود به خاله . در حالی که تکه نانی را به دندان می کشیدم هجوم دانشجویان را به لانه فساد امریکائی ها تماشا کردم. نمی دانم درست بود یا غلط؟ انچه غلط بود زندگی رژیمی با ما بود که برادر م اعدام شد و من از کار دولتی بیکار وپدر سکته کرد و خانواده ما ازهمپاشید. رژیم از ان سرمایه داران است و امروز در سختی و مرارت به جان کندن مان ادامه می دهیم زمین های کشاورزی نابود شد و سرمایه دارن امریکا و انگلیس به ریش ما طبقات فرو دست جامعه می خندند.خدایا به انانی که زندگی ما را به این شکل تباه کردند مجازاتی بده که تا کنون به بنده های سیاه رویت نداده ائی.

نظر بدهید