• خانه
  • تماس

قصه برادران وزارت اطلاعات و بُِـز برانداز

این روزها بازار برادران گرم است و مدام از ما یار می ربایند.

مدام دوستی را به حبس و بند می برند و بعد حکم های هفت و هشت ساله برای زندان را هم عین نقل و نبات پخش می کنند: عبدالله مومنی هشت سال زندان قطعی، مسعود باستانی هشت سال، هدایت الله آقایی پنج سال، فتاحیان ده سال و بعد هم اعدام و…

خلاصه خساست(خست) نمی کنند. بذل بخشش بسیار است در این رهگذر و انگار به همان اندازه که دنیا گلو می درد برای جلو گیری از این روش های شنیع، آقایان در نظام اسلامی نیز سینه می درند برای عقب نماندن از قافله مرگ و خشونت.

این روزها به خانه تک تک روزنامه نگاران هم به نوبت سر می زنند و چند روزی یکی را به بازداشت می برند و ریز و درشت زندگی اش را هم از او بازجویی می کنند. وارد بازداشت گاه نشده اول یوزر نیم و پسورد ایمیل و فیسبوک را از او می خواهند بعد هم با خیال راحت یک گوشه ای لم می دهند و شخصی ترین کلمات و واژه هایت را می خوانند تا شاید ردی و نشانی از براندازی و انقلاب مخلفی و روابط  خصوصی و غیر خصوصی بیابند  چنان که انگار عریانت کرده اند و دارند تن لخت بی پناهت را با چشم های هیزشان برانداز می کنند.

از پشت این صفحه دیجیتالی این روزها خبر روانه شدن یک یک دوستان صمیمی و نازنینم به زندان را می خوانم و می پندارم اگر به نام شان برایشان بنویسم شاید یک سوال دیگر هم به سوال های بازجویی شان اضافه شود، برای همین زبان به کام می گیرد این روزنامه نگار مسئله دار دور از خانه و هیچ نمی گویم که با دربندان ،  چه شب و روزها که  به سر کردیم و حالا شب ها و روزها دراز شده اند و به سر نمی شوند انگار.

می خوانم وقتی دوستانم را به زندان  می برند، اول به خانه شان حمله می کنند و بعد کامپیوترشان را هم با خودشان می برند. به تلخی می خندم از یاد آوری اینکه در عصر مدرن، برادران و سربازان گمنام دوستان مرا با کامپیوتر بازداشت می کنند مرا ولی  در روستای قمی کلا با بز بازداشت کرده بودند.

عکس یک بز متفکر روی دیوار اتاقم در قمی کلا بود و زیرش با خطی درشت نوشته شده بود: «من فکر می کنم، پس هستم». سربازان گمنام وزارت اطلاعات شهرستان،  من و پدر پویان و … را همراه  با قاب عکس آن بُِـز عزیز، با هم بازداشت کرده بودند و بعد باقی ماجرا .

حالا دو سوال ساده:

بُِـز ما را که بر نگرداندند، حالا مانده ام کامپیوتر زندانیان را بعد از رهایی به آنها بر می گردانند؟

حاکمانی  که از سایه خود هم می ترسند و در یک دوران، بز را ابزار براندازی می داند و  در دوره ای دیگر کامپیوتر را، به نظر شما  چند سال می توانند دوام بیاورند؟

دوستی در پاسخ به این قصه  چیزکی نوشت که خواندنی است:

دم مسیحایی ات گرم؛ قصه بزت رو بزار از زبان عبید زاکانی بگم؛

آخوندی در مجلسی وعظ میکرد یکی از آن میان بسیار می گریست. واعظ گفت ای مردم از این مرد یاد بگیرید که بسوز گریه می کند. مرد گفت حاجی آقا من اصلن نمی دانم شما چه میگویید اما من بزی داشتم سرخ که ریشش به ریش شما می ماند و در این دو سه روزه سقط شده و حالا هرگاه شما ریش می جنبانی مرا از آن بزک یاد می آید و گریه بر من غالب می شود.

۲۳ آبان ۸۸ | گاه نویس

۱۱ نظر برای “قصه برادران وزارت اطلاعات و بُِـز برانداز”

  1. Khodadad ۲۳م آبان ۱۳۸۸ ، ۷:۰۱ ق.ظ

    مرسی از مطلب مثل همیشه خواندنی…

    مسی جان، «خساست» غلطه (و متاسفانه اخیرا” هم مصطلح). صحیحش همونطور که می دونی، «خست» هستش (به تشدید سین)…
    ……
    ممنونم از تذکرت عزیز

  2. soren ۲۳م آبان ۱۳۸۸ ، ۸:۴۸ ق.ظ

    درود بر تو مازرونی خاخر!

  3. امین ۲۳م آبان ۱۳۸۸ ، ۹:۱۴ ق.ظ

    مسیح عزیز: حاکمانی که از سایه خود هم می ترسند و در یک دوران، بز را ابزار براندازی می داند و در دوره ای دیگر کامپیوتر را، به نظر شما چند سال می توانند دوام بیاورند؟

    امین بینوا: خیلی دوام می آورند….خیلی طول خواهد کشید مسیح جان …خیلی.
    گول نخوری و الکی خوش نباشی. تنها درمان این درد باروت است و چکمه. حکومت جمهوری اسلامی پلید تر و دیو سیرت تر از آن است که با وبلاگ و مقاله و مبارزه مدنی و حرف های قشنگ قشنگ نابود شود. این حکومت ریشه در بیسوادی و فقر فرهنگی و معیشتی مردم دارد و به مدد پول نفت و خشونت بیرحمانه به این زودیها به زانو در نمی آید.

    اینها پول و بیرحمی زیادی دارند و امیدوارم باز دچار اشتباه و توهم مقایسه جمهوری اسلامی با رومانی چاوشسکو و آلمان شرقی و … نشوید. جمهوری اسلامی یک جزام فرهنگی و سیاسی و مذهبی و اقتصادی و اجتماعی است و درمان این جزام تنها با قلم و این کلمه های قشنگ که همه تان می گویید صد البته میسر نیست.

    حتما در پاسخ می گویی ما کار دیگری از دستمان نمی آید. ما نوشتن بلدیم و تنها دارایی ما کلمه است و محبت و عشق. حتما می گویی آقای عزیز ما نفرت بلد نیستیم …ما آدم کشی و آشوب و خشونت بلد نیستیم …ما عشق و محبت درس می دهیم. من اما میگویم یک کار دیگر از دست همه مان بر می آید و آن اینکه باور کنیم و به همه بگوییم نابود کردن این دیو و این جزام که میخواهد عالمگیر هم شود به همتی جدی تر و خشن تر نیازمند است. باید دیو را آتش زد …دیو را آتش بزنید…خودمان و خانه مان هم شاید بسوزد…اما دیو را آتش بزنید…..

  4. نسیم ۲۳م آبان ۱۳۸۸ ، ۹:۴۰ ق.ظ

    سلام
    زیبا نوشتی عزیز!

  5. من ۲۳م آبان ۱۳۸۸ ، ۱۱:۲۷ ق.ظ

    http://i38.tinypic.com/14bjgk6.jpg

  6. Ali ۲۳م آبان ۱۳۸۸ ، ۷:۴۷ ب.ظ

    amin, sohanat jane kalam boodo tatammeye bahs

  7. هاله ۲۳م آبان ۱۳۸۸ ، ۸:۱۰ ب.ظ

    منتشر نشود.

    مسیح جان​​ام مرسی از این که هستی و می​​نویسی با این حرارت و جدیت. می​​بوسم​​ات از ته دل. انشالله که روزی ببینم​​ات و در آغوش​​ات بگیرم.

  8. جمشید ۲۴م آبان ۱۳۸۸ ، ۱۲:۱۱ ق.ظ

    با درود به خاله

  9. فراز ۲۴م آبان ۱۳۸۸ ، ۳:۳۷ ب.ظ

    جالب بود ، تشکر

  10. شهرزاد ۲۵م آبان ۱۳۸۸ ، ۱۱:۰۸ ق.ظ

    مسیح عزیز

    حالا که از پشت این صفحه دیجیتالی این روزها خبر روانه شدن یک یک دوستای صمیمیت و نازنینت به زندان را می خونی پیش خودت فکر می کنی جایی که هستی همون جاییه که باید باشی؟

    من نمیدونم، خودت بگو جایی که هستی بهتره یا اگه ایران بودی و به احتمال زیاد تو زندان کنار بقیه دوستات.

    نمیدونم شاید حرفی که می زنم منطقی نباشه ، ولی من به عنوان کسی که خیلی وقته قلمت رو می شناسم بیشتر دوستت داشتم اگه اینجا بودی، کنار ما کتک می خوردی و کنار دوستات زندان می رفتی.

    اینا رو نمی گم که بی انصافی کنم ، خوب میدونم تو هم این مشکلات رو از سر گذروندی اما چه کنم که احساس می کنم که جات اینجا زیادی خالی بود ، کنار ماها تو خیابون یا کنار دوستات تو زندان.

    پی نوشت: یادته توی مصاحبه ات با گنجی تو برنامه اعتصاب غذا بهش گفتی ” آقای گنجی خیلی ها معتقدن گنجی وقت از ایران رفت سوخت شد ”
    ………………….
    نمک به زخم نزن رفیق نازنین.
    موافقم

  11. AMIN BALOUCH ۲۶م آبان ۱۳۸۸ ، ۷:۰۰ ق.ظ

    آفرین به شما مسیح ما به شما افتخار میکنیم

نظر بدهید

RSS دماسنج

  • وقتي حداد در لندن از وحدت مي گويد
    حداد در كانون توحيد لندن نشست و در ميان ايرانيان مقيم لندن از ضرورت وحدت سخن گفت و هفته وحدت را در حالي پاس داشت و با قاطعيت از رفتار تصميم گيران اين سال ها در ايجاد آرامش براي برقراري وحدت قوميت هاي بومي و مذهبي و دفاع كرد كه گويي هيچ اتفاقي اين روزها براي دراويش گنابادي رخ نداده است […]
  • هراس از عذرخواهي
    در ژاپن خواب وزير دارايي در يك‌يك نشست‌هاي رسمي، رسانه‌ها را با دارندگان قدرت اين كشور رو در رو مي‌سازد و حزب منتقد دولت نيز به كمك رسانه و خواسته افكار عمومي مي‌شتابد و اين اصلا‌ به منزله مچ‌گيري تلقي نمي‌شود بلكه تعدد و تكثر ديدگاه‌ها موجب مي‌شود راه فرار از خطا براي دولت بسته و باريك بماند، بر اين اساس مقاومت براي او كه خطا كرده است دشوارتر مي‌شود چنانچه […]
  • آز آرایش براون تا گویش احمدی نژاد
    حساسيت بيش از اندازه براون در مورد حاضر شدن با ظاهري پيراسته در ديدار با اوباما كار دستش داد و او نيز سوژه مطبوعات شد آنگاه كه در اوايل همين ماه يك عكاس حرفه‌اي عكسي از براون را در ديلي‌تلگراف منتشر كرد كه او را در دقايق آخر از پنجره هواپيما نشان مي‌داد كه خانمي با مشغول گريم كردن صورت براون پيش از ديدار با اوباما بود. […]
  • روزنامه‌نگار شرمسار نباشيم
    موضوع سخنراني ده دقيقه‌اي كلا‌س، انتخاب يك آهنگ انگليسي و تحليل محتواي آن بود. بايد خوب مي‌دانستم كه قرار نيست به‌عنوان يك روزنامه‌نگار پرگويي كنم و فخر روي گشاده و اعتماد به نفس مخصوص اهالي اين حرفه را به رخ جماعت دانشجو بكشم. همه سعي‌ام را كردم تا سربه زير و كمي مضطرب و دستپاچه به نظر آيم اما از همان ابتدا كه به همت مايكروسافت، تيتر سخنراني كوتاه را روي پر […]
  • هیبت انتخابات
    اساسا در كشورهايي كه هنوز در توده مردم نشاني از اطمينان و اعتماد قابل قبول به روند برگزاري انتخابات نيست و هر روز از مجلس و محفل سياسي نسبت به سلامت انتخابات تذكر داده مي شود، بي شك حضور و حمايت صريح نظاميان در انتخابات هيمه و هيزم هر آتشي را تر مي سازد […]
  • همسران سران خاورميانه و جاي خالي ايران
    شال سفيدي بر شانه همسران سران كشورهاي خاورميانه نشست تا با دعوت امينه اردوغان همسر نخست‌وزير تركيه گرد هم آيند و در اقدامي نمادين با كودكان و زنان فاجعه‌ديده در نوار غزه همدردي كنند. اسما اسد همسر رئيس‌جمهور سوريه، رانيا همسر پادشاه اردن، وفا سليمان همسر رئيس‌جمهور لبنان، الميس سنيد همسر امير قطر، فيروزه يوسف رضا گيلا‌ني همسر نخست‌وزير پاكستان، بهار مراداوا […]
  • غم غزه و غمزه غرب
    آیا انتقاد به سیاست‌های دولت در تمام این سال‌ها كافی است تا مهر سكوت و یا بعضا طعنه‌ای بر جسدهای به زمین مانده خواهران و برادرانمان در غزه بزنیم و بگوییم خودمان درد به اندازه كافی برای گریستن داریم؟ […]
  • مسیح مهربان
    كافي است ايراني باشي و يك خانواده متوسط و تقريبا پرجمعيت انگليسي شما را به ميهماني روز كريسمس شان دعوت كند و آنگاه در كنار يكي از مراسم هاي هميشگي شان ببيني كه محمود احمدي نژاد نيز ناگهان پس از ملكه انگليس بر صفحه تلويزيون ظاهر شده است و دارد براي مردم انگليس پيام كريسمس مي فرستد […]
  • در ستایش تسلیم شدن سردار
    سردار با محاسن انبوهش، متفكر و منتظر به خبرنگار نگاه و گوش مي‌كند؛ ابتدا كمي در جايش جابه‌جا مي‌شود و بعد درست همانند بخش چشمگيري از جامعه كه معمولا‌ به گاه اشتباه، قيافه حق‌به‌جانب‌تري به خود مي‌گيرند، عمل مي‌كند تا از يك عمل اشتباه خود دفاع كند […]
  • مظلوم‌نمایی به کار سیاستمداران می‌آید
    گفتگوی رادیو زمانه با مسیح: .بر اساس قراردادی که با خودم بسته‌ام، مطالبی را که در روزنامه‌های داخل چاپ نشود، بدون دریافت هیچ‌گونه حقوق و مزایایی که بعداً به آن متهم شوم، با دوستانی که در رادیو زمانه یا روزآنلاین‌دارم، در آن‌جا چاپ می‌کنم. […]

گاه نویس

  • آقای متکی! جنایت کاران واقعی چه کسانی هستند
  • از تحقیر سرشناس ها تا تنبیه نا شناس ها
  • مردم احمدی نژاد، مردم موسوی
  • جنبش معترضان و جنون جوانکشی در ایران
  • جنبش نه بی سر است نه بی رهبر
  • اعدام آدمیت، بزمی برای بزرگان، کاش بشکند سکوت سران
  • ترور خواصی که دوپهلو با خامنه ای سخن می گویند
  • از هدیه تهرانی تا هدیه مشایی، از بیانیه موسوی تا بیانه های موسمی
  • جشن تولد مجازی ؛ تولد واقعی ندا روزی بود که با گلوله در جهان گل کرد
  • به عنوان یک روزنامه نگار سبز مبارزه می کنم، پس هستم

بایگانی

  • بهمن ۱۳۸۸
  • دی ۱۳۸۸
  • آذر ۱۳۸۸
  • آبان ۱۳۸۸
  • مهر ۱۳۸۸
  • شهریور ۱۳۸۸
  • مرداد ۱۳۸۸
  • تیر ۱۳۸۸
  • خرداد ۱۳۸۸
  • اردیبهشت ۱۳۸۸
  • فروردین ۱۳۸۸
  • اسفند ۱۳۸۷
  • بهمن ۱۳۸۷
  • دی ۱۳۸۷
  • آذر ۱۳۸۷
  • آبان ۱۳۸۷
  • مهر ۱۳۸۷
  • شهریور ۱۳۸۷
  • مرداد ۱۳۸۷
  • تیر ۱۳۸۷
  • خرداد ۱۳۸۷
  • اردیبهشت ۱۳۸۷
  • مهر ۱۳۸۶
  • شهریور ۱۳۸۶
  • مرداد ۱۳۸۶
  • تیر ۱۳۸۶
  • خرداد ۱۳۸۶
  • اردیبهشت ۱۳۸۶
  • فروردین ۱۳۸۶
  • اسفند ۱۳۸۵

تقویم

بهمن ۱۳۸۸
د س چ پ ج ش ی
« دی    
 ۱۲۳۴
۵۶۷۸۹۱۰۱۱
۱۲۱۳۱۴۱۵۱۶۱۷۱۸
۱۹۲۰۲۱۲۲۲۳۲۴۲۵
۲۶۲۷۲۸۲۹۳۰  

اطلاعات

  • ورود
  • پیگیری نوشته‌ها باRSS
  • پیگیری دیدگاه‌ها با RSS
  • WordPress.org

ابزارها

دوستان

نيك آهنگ كوثر, سعيد پور حيدر, فاطمه قدياني, محمد آقازاده, امير عليزاده, مجتبي سميع نژاد, كريم جعفري, اكبر منتجبي, منصور نصيري, مهجاد, جمهور, آسيه اميني, سميه توحيدلو, سهام الدین بورقانی, وب نوشت, محمد دادفر, آرش غفوري, احسان تقدسي, فريد مدرسي, پيامبران كاغذي, ثمانه اكوان, ساغر, داريوش محمدپور, مهاجراني, مسعود بيزارگيتي, آدم, سارا معصومي و مهران قاسمي, مسعود رفيعي, فرشته قاضي, میترا خلعتبری, حسن سربخشيان, محبوبه حسين زاده, سیامک قاسمی, حسين نورايي نژاد, الناز انصاري, مسعود بهنود, ساسان آقايي, لیلی نیکو نظر, حميد متقي, داود پنهاني, مرجان توحيدي, محمد جواد روح, اميرعباس نخعي, ميثم زمان آبادي, كوروش ضيابري, مریم مجد, سهيل آصفي, معصومه ناصري, علي مهتدي, روزبه مير ابراهيمي, سامان صفرزايي, سولماز شريف, محمد رحیمی زاده, سعیده امین, چارسوق, خاطره وطن خواه, سعيد حنايي كاشاني, جميله كديور, فهيمه خضر حيدري, مهرو ملالي, پرستو دوكوهكي, هانيه بختيار, احسان عابدي, حسین پاکدل, رضا مهدوي هزاوه, ابوذر آذران, عكسخانه اي در شمال, نازنين كديور, اميد معماريان, هادي حيدري, فاطمه شمس, كريم ارغنده پور, يونس شكرخواه, هنوز, نسرین افضلی, نفيسه زارع كهن, عفت ماهباز, كافه تيتر, ايمان ابراهيمباي, امشاسپندان, حنيف مزروعي, مصطفي اكبرپور, اكرم ديداري, وحيد پوراستاد, امیر فرشاد ابراهیمی, علي شيروي, كارگاه داستان كوتاه آريا, كيوان مهرگان, بابك مهدي زاده, ندا شيروي, حامد جواد زاده, آسمان ريسمان, مريم شباني, الپر, فرزانه سالمي, پناه فرهاد بهمن, مهرانگيز كار, اسدالله امرايي, جواد منتظري, ليلي فرهادپور, عباس عبدي, پرستو سرمدي, عليرضا حسيني, مرجان طبا, مریم میرزا, ميرا, حسن سلامي.

دسته‌ها

  • اجتماعی
  • سفرنامه
  • سیاسی
  • گاه نویس

feed مسیح علی نژاد

Wordpress and وردپرس فارسی  | Theme by WordPress Pro | Reformed in Persian by An Online Friend | Creative Commons License